Ещё один храм.... Не надоело?

Ну храм - это для бабушек, пусть порадуются...
Хоть территорию облагородят.

Урок арифметики.

В городе 9 церквей (включая строящиеся приходы и часовню на Минских кладбищах).

В Бобруйске проживает 215 тысяч человек.

Из них 80% ассоциируют себя Православными (может и формально, но «крестятся» и «хоронятся» все!), а это 172 тысячи.

Получается, что на каждую церковь приходиться по 19 тысяч человек. Включая маленькую деревянную церквушку на Ульянова. В «Белой» церкви вмещается максимум 900 человек, а Собор возле бассейна порядка 1200. Я не буду трогать маленькие церкви.

Получается, что все же храмы нужны! Вот такая арифметика.

Уже имеющиеся храмы стоят полупустые, наполняются только под праздники, яблочки посвятить или медку... Непонятно, кому нужны эти СТЕНЫ? Хотя, если "территорию облагородить", то да...

Ддя Православного: по достоверной статистике православных верующих около 2%. Из них, которые регулярно посещают службы в храме, около 5%. Потому и пустуют храмы.
80% бобруйчан-православных? И они регулярно посещают храмы? Перекрестись!!!

Когда я слышу высказывания "Много храмов", я прихожу в недоумение. Разве может храмов быть много?......

Недавно прочел одну интересную работу о том, что вибрации от звуков колокольного звона распространяются не волнообразно, а крестообразно. Эти звуки очищают и оздоравливают атмосферу во время эпидемий. Ведь не секрет, что раньше колокольным звоном отгоняли даже чуму!

Даже сама архитектурная форма храма или собора положительно влияет на физическое пространство вокруг него. Так разве плохо, если наш Бобруйск будет находиться в такой очищающей духовной вибрации?

Друзья! Я имел ввиду, что городе 80% Православных как «практикующих» так и «номинальных». Если провести соцопрос и спросить у людей, к какой конфессии они себя относят, то подавляющее большинство назовет себя Православными. Вопрос только в том, что приходят большинство в храм для крещения, погребения, венчания, освящения автомобилей и жилья, а также на праздники.

Но приход это не только богослужение. И необязательно чтобы стенки трещали от народа. Мне довелось столкнуться в храме с такой картиной. Один молодой человек в депрессивном состоянии зашел в пустой храм, где его встретил священник. Я был невольным свидетелем его проблемы. Жена оставила и ушла к другому. Он хотел покончить жизнь самоубийством, но перед этим решил зайти в церковь.

Потом я еще его встречал ЖИВЫМ. Поэтому мне кажется, что если один человек не полез в петлю и не бросился под поезд из-за посещения храма, то пусть их хоть в каждом спальном микрорайоне построят. Я буду только ЗА. Одна жизнь стоит больше чем 10 кубометров кирпича.

На многих приходах в городе занимаются с инвалидами, трудными подростками, помогают нищим, посещают колонии (Загляните на официальный сайт Бобруйской епархии: http://bobruisk.hram.by/).

Повседневного и кропотливого труда никто не замечает. Большинство равнодушно проходит мимо. Когда сам человек столкнется с горем, только тогда спешит в церковь.

Пры ўсім жаданні захаваць талерантнае маўчанне, не магу не падаць запатальны голас чалавека, не абыякавага да сакральнай архітэктурнай спадчыны Бабруйска? Няўжо ніхто, ў некалькіх дзесятках метраў ад падмуркаў новабуда, не заўважае сапраўднай каштоўнасці - барочнага езуіцкага касцёла пабудовы 1747 года, які будавалі не менш знакамітыя за А.Штаўберта архітэктары,выбітныя прадстаўнікі ордэна езуітаў: Габрыэль Лянкевіч і Тамаш Жаброўскі. Гэта самы старажытны будынак Бабруйска, з якога варта пачынаць усе экскурсіі па горадзе, і які мусіць набыць годны выгляд, а яшчэ лепей - аднавіць яго ў першасным выглядзе. Тксама не зразумела, чаму ў Бабруйску такая непавага да адзінага ў Магілёўскай вобласці храма ў неагатычным стылі - касцёла Беззаганнага Зачацця Найсвяцейшай Дзевы Марыі. Пра якое адраджэнне духоўнасці можна разважаць, калі над дзеючай хрысціянскай святыняй чыніцца такі здзек? І дзяржаўныя мужы, ў тым прадстаўнічым складзе, які прысутнічаў на закладцы вуглавога каменя Аляксандра-Неўскага сабору, зусім не спяшаюцца з аднаўленнем каталіцкай святыні, якую напрыканцы 1960-х гадоў знявечыла дзяржава...

Соглашусь с Віктарам Маліноўскім. Почему не отстроить и иезуитский костёл по сохранившимся рисункам и чертежам? Почему не вернуть нормальный вид действующему костёлу Бобруйска?
Почему в этом вопросе ни бобруйчане, ни власти города, ни сама Католическая Церковь, "не мычат, не телятся", как говорится?
А руины синагоги на ул.Чонгарской, уникального в своём роде памятника, и тоже сегодня никому не нужного?...
Просто стыдно за город, на самом деле... Хотя, чему удивляться? История и культура у нас нынче не в почёте. А Православная Церковь - удачное орудие в руках АГЛ (как хочу, так и верчу - скоро и автокефальной сделаю:)). Потому и растут храмы как на дрожжах. Далеко не в культуре и поголовной духовности и вере здесь дело...

Паважаны Віктар Маліноўскі! Я нічога супраць не маю рыма-каталікоў, аднак хачу сказаць з нагоды касцёла. Калі Вы думаеце, што заўтра мясцовая ўлада асвяціцца нябесным святлом, і ў раптоўна захоча аднавіць усе разбураныя культурныя каштоўнасці, Вы глыбока памыляецеся!

Праваслаўныя храмы будуюцца не па ўказкі зверху, і нават не па жаданні царкоўнай іерархіі, а па ініцыятыве простых людзей. Калі б Вы ведалі колькі прыйшлося абабіць парогаў кіраўніком ініцыятыўнай групы, каб атрымаць дазвол на будаўніцтва.

Далей папяровая цяганіна. Тры гады карпатлівых прац сышло на ўзгадненне ўсіх нюансаў. І гэта ўсё рабілі не “людзі ў чорным”, а звычайныя людзі. Якім як паветра быў патрэбны гэты сабор.
Разважаць седзячы за кампутарам вельмі проста. І калі каталікі толькі здольныя на тое, што наракаць на ўладу, якая не дапамагае аднаўляць культурную каштоўнасць, гэта іх праблемы.

Неабходна рашучыя метады: збор подпісаў, лісты на ўсе выпусці ўлады, пастаянныя звароты грамадзян. Калі гэта людзям трэба, неабходна проста вымусіць чыноўнікаў аддаць святыні нашага народа.

Праваслаўныя менавіта так адваявалі Нікольскі сабор у якім быў басейн і Аляксандра-Неўскі сабор. Толькі гэтым павіннен займацца не ксёндз Юры Быкаў, а звычайныя людзі.

Пад ляжачы камень вада не цячэ!

Уважаемые земляки! Считая, что только население Бобруйска ходит в храмы, вы очень заблуждаетесь и забываете, что мы в скором времени ждем к себе в гости огромное количество гостей...! Вы бывали когда-нибудь в Санкт-Петербурге? Приходится стоять и ждать своей очереди, чтобы зайти в Казанский или Исаакиевский соборы, Александро-Невскую лавру... Я уверен, что туристы, решившие посетить наш город, обязательно придут в Бобруйскую крепость и захотят зайти внутрь восстановленной святыни. Еще предлагаю задуматься о перезахоронении в стенах Александро-Невского собора останков коменданта крепости Карла Берга, покоящиеся на Минских кладбищах в забвении, я не знаю где найти его там могилу... а Вы?

Паважаны Праваслаўны, на жаль, Бабруйск ці не адзіны ў Беларусі горад, дзе вернікі каталіцкай канфесіі маюць да сябе надта ўжо спецыфічнае стаўленне з боку мясцовай выканаўчай улады, як бы гэта кагосці не крыўдзіла. Вернутая ў кастрычніку 1989 г.каталіцкай супольнасці горада ацалелая частка касцёла на вул. Кастрычніцкая, 121 дагэтуль застаецца толькі часткай зусім не з-за інертнасці парафіян. Разважлівых, лаканічных, упрашальных і слёзных зваротаў бабруйскіх католікаў у розныя дзяржаўныя органы, за дваццаць год існавання парафіі Беззаганнага Зачацця Найсвяцейшай Панны Марыі, назбіралася таўшчэзная папка. Сотні шчырых вернікаў, якія не далі згаснуць светачу веры у гады ваяўнічага атэізму, адышлі ў вечнасць, так і не дачакаўшыся сапраўднага адраджэння роднай святыні. Перад гэтымі людзьмі, перад усім, маюць вялікую віну ўсе, хто мог, можа, але, знаходзячы другасныя прычыны, не хоча даць закрасаваць сваім хараством каталіцкай святыні Бабруйска, пабудаванай у 1906 годзе пад кіраўніцтвам ксяндза Яна Красоўскага. Што да касцёла Бабруйскай езуіцкай рэзідэнцыі, то мушу нагадаць - яшчэ ў лістападзе 2006 г. кіраўніцтва Рыма - каталіцкага Касцёла ў Беларусі ініцыявала працэс занавання пры святыні парафіі. Вернікі актыўна адгукнуліся на гэту ініцыятыву. Быў створаны парафіяльны камітэт, распрацаваны ажно два праекты аднаўлення касцёла. Але, паважаны Праваслаўны, ... чытайце першы сказ гэтага каментара... Выбачайце, што павёўся на Вашы так праглядныя сардэчныя эмоцыі, але таксама, ведаеце, набалела!

На жаль, дагэтуль нашай краінай кіруюць стараныя вучні тых, хто раней зьнішчаў ці зачыняў храмы. На жаль і да сёньня на імкненьні вернікаў вярнуць забранае, улады глядзяць як на вар'ятаў. Калі праваслаўным, як большасьці насельніцтва, яны яшчэ гатовыя рабіць хоць нейкія паблажкі, дык каталікам, дзякуючы якім Бабруйск квітнеў у 17-18 стст., і юдэям, якім ён збольшага належыў у 19 ст., - не. Прынамсі, басэйну ўлады вылучылі новае месца, а вось трэст нікуды не зьбіраецца. Езуіцкі ж касьцёл (найстарэйшы будынак у горадзе!) увогуле застаецца няведамым шырокім колам.

Апроч таго, сілаў у бабруйскіх каталікоў рэальна менш, чым у праваслаўных: іх толькі 6 тыс. супраць 172 тыс. і таму прыслухоўвацца да іх хочуць яшчэ зьменшай ахвотай, чым да праваслаўных.